Klub Berserkers Team Świnoujście powstał w 2005 roku początkowo nosząc nazwe Centrum Sztuk Walki i obejmował tylko sekcje Karate Shtokan i Krav Magę. W roku 2007 otworzono dodatkowe sekcje Brazylijskiego Jiu-Jitsu oraz MMA, stając się jednocześnie oficjalną fillią Klubu Berserkers Team Poland a od tego roku klub zmienił już oficjalną nazwę na Berserkers Team Świnoujście. Nazwa Berserkers wywodzi się z mitologi nordyckiej, według podań historycznych Berserkers był nie znającym strachu wojownikiem a w czasie walki zachowywał się w sposób sugerujący, że nie ma siły, która możego powstrzymać. Wikinga będącego berserkiem ogarniał szał walki, który dodawał mu nadludzkiej siły. U Germanów berserkowie byli elitą wojowników.  We wrześniu planowane jest także otwarcie sekcji zapasów olimpijskich dla dzięci.

Brazylijskie Jiu-Jitsu

Brazylijskie Jiu-Jitsu koncentruje się na walce z jednym przeciwnikiem. Celem walki jest przejęcie kontroli nad przeciwnikiem poprzez zadawanie mu kontrolowanego bólu(dźwignie) bądź pod groźbą utraty przytomności- z bólu lub od duszenia. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa się głównie w parterze. Taktyka polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go i wykonaniu techniki kończącej- dźwigni bądź duszenia, zmuszającej przeciwnika do poddania się bądź pozbawiającej go przytomności. Zawodnicy brazylijskiego jiu-jitsu walczą w zwarciu, co dodatkowo utrudnia ich przeciwnikom wykonywanie uderzeń. Brazylijskie jiu-jitsu opiera się na chwytach. Dominują w tej dyscyplinie dźwignie, duszenia oraz inne techniki unieruchamiania przeciwnika. Uderzeń się nie stosuje. Ćwiczą je jednak zawodnicy przygotowujący się do turniejów mieszanych sztuk walki. Stosuje się też rzuty mające na celu sprowadzenie przeciwnika do parteru. Chwyty w parterze często wykonuje się nogami poprzez zahaczenie lub objęcie części ciała przeciwnika. Jednym z elementów charakterystycznych dla brazylijskiego jiu-jitsu jest tzw. garda. Garda polega na objęciu nogami przeciwnika stojącego lub klęczącego przez zawodnika leżącego. Stosuje się też tzw. dosiad, który polega na siedzeniu okrakiem na leżącym przeciwniku.

MMA (Mixed Martial Arts)

Mixed Martial Arts czyli Mieszane sztuki walki, dyscyplina sportowa, gdzie zawodnicy sztuk i sportów walki toczą pojedynki przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki. Celem turniejów MMA jest zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym uniknięciu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała. W szerszym sensie pojęcie "mieszane sztuki walki" obejmuje również style, które na bazie sportowego treningu MMA przygotowują do walki realnej. W typowych walkach MMA dozwolone są rzuty, ciosy pięściami, dźwignie, duszenia, kopnięcia i walka w parterze. O wyniku pojedynku decyduje nokaut (również techniczny), poddanie się oraz, jeśli walka nie zakończyła się przed czasem, decyzja sędziów. W zależności od regulaminu danych zawodów niekiedy dopuszczalnym rozstrzygnięciem może być też remis. Pankration był antycznym stylem walki wręcz. Pierwszym udokumentowanym sportem walki przypominającym dzisiejsze MMA był pankration (stosuje się też spolszczoną pisownię "pankracjon"), w którym stosowano różne techniki z klasycznych greckich zapasów i pięściarstwa. Obok pięściarstwa i zapasów znajdowały się one w programie antycznych igrzysk olimpijskich. Współczesne mieszane sztuki walki swój rodowód wywodzą od organizowanych od lat 20. XX wieku brazylijskich turniejów vale tudo oraz sięgających lat 70. japońskich zawodów zwanych kakutougi. Początkowy okres rozwoju sportu przypadł na pierwszą połowę lat 90., kiedy w USA w 1993 roku zorganizowano pierwszy oficjalny turniej MMA pod nazwą UFC 1, a w Japonii założono organizację Pancrase.

Submission Fighting ADCC ( Abu Dhabi Combat Club )

Zostało utworzone z inicjatywy Szejka Tahnoon Bin Zayed Al Nayan, syna Szejka Zayed, byłego prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Szejk Tahnoon, zafascynowany sztuką walki prezentowaną między innymi przez Renzo i Roylera Gracie, zorganizował w 1998 pierwsze Mistrzostwa Świata ADCC. Ideą i koncepcją ADCC jest stworzenie takich przepisów, które dadzą równe szanse w walce wszystkim trenującym style chwytane, tak więc od czasu pierwszego turnieju, przepisy były stale modyfikowane. Pierwsze trzy turnieje ( 1998, 1999, 2001 ) odbyły się w Abu Dhabi, kolejne, z uwagi na wielkie zainteresowanie świata grapplingu kolejne w Sao Paulo Brazylia ( 2003 ) i Los Angeles USA ( 2005 ). W turniejach brała udział elita zawodników trenujących submission fighting, a także bardzo wielu dzisiejszych gwiazdorów MMA: Rodrigo Minotauro, Vitor Belfort, Ricardo Arona, Tito Ortiz, Royler Gracie, Dean Lister, Renato Babalú, Murilo Bustamante, Mark Kerr. W chwili obecnej, ADCC ma ambicje stania się sportem Olimpijskim. Trwają przygotowania, nawiązana została współpraca z FILA, tworzą się struktury na całym świecie. W 2006 powstała federacja ADCC Europe na której czele stanął Marko Leisten. Od 2006 roku do struktur ADCC należy również Polska. W grudniu 2006 w Krakowie odbyły się pierwsze eliminacje do ADCC European Trias. Trwa rejestracja Polskiej Federacji ADCC, osobą odpowiedzialną za ADCC w Polsce jest Marcin Blicharski.

Karate  Shotokan

Nazwa "Shotokan"　oznacza "Szkoła Shoto" lub "Szkoła w której uczy Shoto". Wyraz "Shoto" oznacza "Fale sosen" i był to pseudonim Gichina Funakoshi (w różnych źródłach podaje się, że podpisywał w ten sposób prace w zakresie kaligrafii, lub że był to jego pseudonim literacki). Jako ciekawostkę można podać, że Gichin Funakoshi określał swój styl do końca życia jedynie jako "karate", natomiast nazwa Shotokan, została nadana stylowi dopiero przez jego syna i uczniów. Początkowo nazwą tą określane było jedynie dojo w którym nauczał Funakoshi. Postawy shotokanu są niskie, szerokie, "twarde". Przejścia pomiędzy nimi dynamiczne i silne. Ręce spoczywają zazwyczaj nisko na biodrach, ataki wyprowadza się po liniach bliskich środkowej linii ciała. Bloki są twarde, niezbyt obszerne, oszczędne w ruchach. Techniki nożne, nawet wykonywane wysoko, muszą opierać się na względnie niskich, stabilnych postawach. Kata wywodzą się ze szkół Shorei-ryu i Shorin-ryu – są lekkie i manewrowe w jednej grupie, ciężkie i "twarde" w innej. Każdy zawodnik, niezależnie od typu budowy, powinien znaleźć coś dla siebie. Względnie lekkie i szybkie kata to Heian, Bassai, Kanku, Empi, Gankaku. Cięższe to Tekki, Jitte, Hangetsu, Jion – wywodzące się z shorei-ryu. W technikach shotokanu jest wiele elementów walki z wieloma przeciwnikami, i z przeciwnikami uzbrojonymi w miecz lub pałkę. W kumite sportowym zezwala się na kontakt na poziomie chudan, jak i gedan, lecz wymagana jest precyzyjna kontrola psychiczna nad własnym zachowaniem w walce. W Polsce shotokan jest najbardziej popularnym, obok kyokushin kai, stylem karate.

Keisatsu - Jitsu

"Keisatsu" z tłumaczenia japońskiego na polski znaczy "Policjant". Shogun Tokugawa Ieyasu stworzył Samuraji policjantów którzy mieli za zadanie strzec prawa. W Polsce płk prof. dr Krzysztof Kondratowicz stworzył na potrzeby służb mundurowych policyjną przydatną samoobronę i walkę wręcz i nazwał ją Keisatsu – Jitsu, jest to jego program autorski. Kancho Soke Dai Kaiden  płk prof. dr Krzysztof Kondratowicz jest wielkim autorytetem w dziedzinie sportów walki i prekursorem Jiu Jitsu w Polsce, przy tworzeniu Keisatsu – Jitsu, zwrócił uwagę na to aby funkcjonariusze nie tylko dbali o swój rozwój fizyczny ale i psychiczny, potrafili dobrać techniki do odpowiedniego zagrożenia. W Keisatsu – Jitsu wykorzystuje się techniki takie jak : Kenju – soho , strzelanie z broni w różnych pozycjach, metody przeładowywania (np. osoba jest ranna), oraz walka bronią bez oddania strzału. Taicho - Jitsu techniki posługiwania kajdankami, ponadto w tym systemie stosuje się : Techniki przy wykorzystaniu noża , pałki służbowej (wielofunkcyjnej typu Tonfa, teleskopowa), sznur, oraz technik obronno – kontratakujących, chwyty transportowe i rewizyjne. System ten został dostosowany dla potrzeb służb mundurowych przy zastosowaniu przepisów prawa.

Real Combat’s System’s

Obejmuje elementy takich systemów walki w bliskim kontakcie jak Self Defence System, Combat 56, Krav Maga, Keisatsu-Jitsu, BAS3, Modern Combat. Nadrzędnym celem tych systemów jest prostota i skuteczność. Szokują one racjonalnym podejściem do psychologii przetrwania i  niewielką ilością schematów ruchowych, które pozwalają na szybki proces nauczania. Proste chwyty operujące na gałkach ocznych, tętnicach szyjnych, tchawicy czy kroczu – pozwalają każdemu wyjść z sytuacji zagrożenia. Trzymania wykorzystujące tzw. łańcuchy dźwigniowe pozwalają na proste i skuteczne unieruchomienia. Skuteczność opiera się na nawykowym opanowaniu 2-3 technik, co daje gwarancję skuteczności w różnych wariantach ataku przeciwnika. W systemach nie ma rzutów, szeregu postaw czy skomplikowanych ewolucji. Nadają się dla ochroniarza, policjanta podejmującego interwencję, żołnierza na polu walki jak i dla pani która chce się tylko obronić. Gdzie technika jest taka sama dla wszystkich różnica tkwi wykończeniu.